|
Tijd voor een kleine update!
Vanaf Koh Phangan (na een mooie fullmoon party en een uitbrakdagje) zijn we doorgereisd naar Koh Phi Phi. Op de boot van Koh Phangan naar Don Sak lagen backpackers te tukken op het dek, nog brak van het feest. Na lekker chillen op de boot de bus in, naar Surat Thani en van daar een bus naar de pier bij Krabi. Om 4 uur 's middags (inmiddels alweer 9 1/2 uur onderweg) stonden we dan op Koh Phi Phi.
Na ons een weg gebaand te hebben door alle irritante mannetjes die je een accomodatie proberen aan te smeren, zijn we zelf maar door het dorpje Ao Ton Sai (ookwel tourist village genoemd  ) gaan lopen. Al snel kwamen een guesthouse tegen die een beetje achteraf lag en die wel enigzins betaalbaar was. Kamer zag er netjes uit dus we hoefden er niet zo lang over na te denken. 's Avonds hebben we even het stadje verkend en alvast een boottrip voor de volgened dag geboekt (snorkelen en langs een aantal mooie baaien en stranden).
Heel tactisch was onze boottrip pas om 11 uur zodat we eerst een beetje bij/uit konden slapen. De boottrip ging eerst naar Monkey Bay waar je bananen kon voeren aan de vele apen. Zeer toeristisch allemaal, de ene na de andere speedboat en longtailboat meerde aan om letterlijk en figuurlijk aapjes te kijken. De beestjes zelf gingen aardig ver om maar een stukje meloen of banaan te pakken te krijgen en waren ook niet bang om een boot in te springen om het fruit zelf maar te gaan halen als het te lang duurde. Daarna ging de boottrip door naar een mooi strand om even te lunchen en chillen, om vervolgens door te varen naar Koh Phi Phi Leh, een onbewoond mooi eiland ten zuiden van Koh Phi Phi Don. Hier is ook de film "The Beach" opgenomen, en na een klim door een paar grotten en wat wandelen door wat jungle kwamen we dan uit bij het beroemde strand van Maya Bay. Een meisje die kennelijk te dik was om door de smalle grot te klimmen werd door een Thai met een kayak er om heen gevaren  . De trip zou tot zonsondergang duren maar omdat het hard begon te regenen zijn we toch maar eerder teruggevaren. 's Avonds zijn we in de Reggae Bar wat bakkies gaan drinken terwijl we toekeken hoe een paar "farang" elkaars ass kickten in de Thaibox ring voor een gratis bucket, zeer vermakelijk!!!
De volgende dag zijn we Phi Phi viewpoint, zoals de naam al zegt een uitzichtpunt, gaan beklimmen. We hadden natuurlijk het meest tactische moment van de dag uitgekozen  (12 uur 's middags, volle zon) dus we kwamen 2 kilo lichter boven. Maar het was zeker de moeite, wat een uitzicht! Bij een barretje, waar ze heel relaxed ijsjes verkochten, kon je bladeren door oude artikelen en kranten ten tijde van de Tsunami. De verwoestende werking van het water is zelfs 4 jaar later nog zichtbaar op het eiland, o.a. doordat sommige plekken nog helemaal kaal zijn zonder bomen en er nog overal gebouwd en verstevigd wordt. Twee Belgen die ook de klim hadden gewaagd hadden in de Lonely Planet gelezen dat er een pad door de jungle liep naar een rustig mooi strand, Rantee Beach. Met z'n 4en zijn we drie kwartier door de jungle van het eiland geglibberd om uiteindelijk beloond te worden met een (bijna) privestrand, echt supermooi. Daar hebben we natuurlijk de hele middag gelegen om eind van de dag een longtailboat te delen terug naar Ao Ton Sai. Topdagje!
De derde dag konden we natuurlijk ook niet helemaal stil zitten, en ik heb uiteindelijk de afweging gemaakt tussen duiken en klimmen om toch het laatste maar eens te proberen. De westkust van Thailand, met alle kliffen en rotsen, is daar erg geschikt voor en ik heb zoiets nog nooit gedaan dus het leek me wel een uitdaging. En dat was het zeker!! Ik was met een groepje van 3 mensen, Craig uit Zimbabwe en Leah uit Canada (zij had al veel vaker geklommen). Onze instructeur was Fork, een ontzettend maffe rastafari Thai (zie foto's) die al behoorlijk veel jaar ervaring had. Al snel bleek deze man een geboren aap, zo snel als hij de berg opging. Het klimmen zelf was behoorlijk zwaar, maar wel heel gaaf. De hoogste klim was 25m, waarvan ik de top net niet haalde (door een laatste stukje 'overklimmen' , schuine wand dus). Tussen het klimmen door natuurlijk lekker kletsen en chillen, echt een leuke dag! Babette lag ondertussen lekker op het strand te genieten van een boek en de zon, dus zij vermaakte zich ook prima!
Maandag was het helaas alweer tijd om dit mooie eiland (dat trouwens autovrij is waardoor veel mensen fietsen en heel grappig "pee pee" roepen als je aan de kant moet gaan, van een fietsbel hebben ze nog nooit gehoord ) te verlaten, omdat we nog een visum voor Vietnam moest regelen in Bangkok en hier ook wat dagtrips (Floating Market & Kanchanaburi) wilden maken (wat we inmiddels druk aan het doen zijn). Het visum is inmiddels binnen dus eind van de week kunnen we doorreizen naar het noorden (Ayutthaya, Chiang Mai, Pai, Chiang Rai) om daar nog een krappe 2 weken door te brengen.
Keep you posted!
 |
Rondreis 2008 - 2009 
Wat een plaatjes al die fotos en die verhalen om jaloers op te worden. In een voglend leven ga ik ook maar studeren dan kan ik dit allemaal ook gaan meemaken. Geniet ervan!!!
Ik ben inmiddels weer thuis maar kan nog niet echt wennen aan de kou hier, brrrr, als ik jou was zou ik daar nog even blijven 
Liefs
ps: zondag TD op kampong, vliegen jullie even op en neer..?