Ons laatste verhaal uit Thailand:

Na het cultureel doen in Ayutthaya en Sukothai zijn we per bus doorgereisd naar Chiang Mai. Het guesthouse die we in de LP gezien hadden zat helaas vol maar daar tegenover (voor de kenners: een soi aan de Th Moon Muang, vlakbij bij de Thae Phae gate) zat how convenient een guesthouse die werd gerund door een broer en die had nog wel kamers vrij. De middag en avond hebben we besteed aan het verkennen van de stad en natuurlijk het bezoeken van de Night Bazaar. Ik kon me herinneren dat ze best leuke prullaria hadden anderhalfjaar geleden maar ik vond het nu eigenlijk een beetje tegenvallen. Helaas waren we er niet op een zondag, want dan heb je in Chiang Mai de Sunday Walking Street en dat schijnt een stuk beter te zijn. Anyway, heerlijk geslapen en de volgende dag zijn we tempels gaan bezoeken in en buiten de stad. Binnen de stad is alles prima te doen op de fiets, maar Doi Suthep (een tempel op een berg) ligt een aantal KM buiten de stad en de berg op fietsen was niet echt een optie. Dan maar een sangthaew (pickup taxi) aanhouden in de stad, maar die vroegen allemaal belachelijk hoge bedragen dat we een andere oplossing moesten vinden. In de LP stond dat vanaf Chiang Mai university ook sangthaew gingen voor een redelijke prijs. Het enige probleem: Tussen Chiang Mai binnenstad (omgeven door een soort singel met 2x een driebaans raceweg) en de universiteit loopt een drukke autoweg zonder fietspad . Dappere Hollanders die wij zijn hebben we ons door het razende verkeerd gewaagd, tot hilariteit van de vele Thai natuurlijk die dachten dat wij gek geworden waren (misschien was dat ook wel zo ). Maar na een half uur fietsen en goed opletten konden we dan eindelijk een sangthaew naar Doi Suthep nemen (helaas nog steeds tegen een relatief hoog bedrag, ja als hij 10 mensen had dan was het wel een stuk goedkoper maar natuurlijk kwamen op die plek niet nog 8 andere farang opdagen..). De tempel op de berg was opzich wel de moeite waard, met een schitterend wijds uitzicht over Chiang Mai en omgeving als beloning. Op de terugweg had ik een soort overdekte hal gespot waar veel Thai zaten te eten, en het leek me wel mooi om daar te gaan avondeten. Het bleek een soort van Gourmet concept te zijn, waarbij je een stenen pot met hete kolen in je tafel krijgt waarover een ijzeren bak/rooster wordt geplaatst. Aan de rand kun je noodlesoup maken, en in he tmidden leg je vlees/vis om te roosteren. Wij begrepen natuurlijk vrij weinig van het hele concept dus twee Thai waren ons constant aan het helpen en legden allerlei ondefinieerbare stukken vlees en vis op onze "BBQ". Wij probeerden ondertussen wat op te eten en te bereiden met een combinatie van lepels, vorken en stokjes, wederom tot hilariteit van de andere Thai die daar aan het eten waren. We hebben niet veel op, maar het was wel een mooie ervaring!

De tweede dag zijn we op een "trekking" (als je 1 dag zo mag noemen) gegaan. Het bekende ritje op de olifant, een beetje door de omgeving hobbelen om een waterval te bekijken en twee hilltribes (die natuurlijk al 20 jaar toeristen ontvangen en dus vooral proberen om shit te verkopen). Babette kreeg ondertussen een cursus shawls weven, dus mocht een carriere in de notariaat niet lukken dan ligt er een plan B. . De dag sloot af met bambooraften, wat door de hevige regenval in de dagen ervoor nog redelijk hard ging. Ik sloeg nog bijna van het vlot af toen babette, een stuk bamboo aan de kant opzij duwde en weer los liet, waardoor die bijna in mijn gezicht sloeg. Een snelle limbodans move en wat balanceren op de rand van ons raft voorkwam dat. 's avonds hebben we echt Thais (not) gegeten bij een Italiaan, was echt superlekker.

De volgende stop op onze trip was Pai, een laidback hippiestadje 130km ten noorden van Chiang Mai. In de pickuptruck die ons vanaf het guesthouse naar de minibus bracht werd Babette al misselijk, maar gelukkig was er een Canadees stel (Brandon & Amanda) die motion sickness pillen hadden). Die hielpen zo goed dat Babette de hele busreis (762 bochten!) is een soort coma heeft gelegen! Heavy shit dus! Maargoed, aangekomen in Pai al snel een guesthouse gevonden en lekker gaan rondwandelen. Pai heeft echt een superrelaxde laidback sfeer met veel live music, rastafari Thai en VW busjes waaruit ze koffie en tshirts verkopen. Pai heeft de afgelopen jaren een soort ware cult om zichzelf heen gecreeerd, wat blijkt uit alle tshirts, buttons, stickers en postcards die ze verkopen. 's Middags zijn we met Brandon en Amanda op de brommer door de omgeving gaan toeren, echt supermooi landschap met akkers en bergen. S Avonds zijn we naar een music bar gegaan en daarna door naar de Bamboo Bar, een van de toko's waar het tot laat door zou gaan.. Ik zeg zou gaan want om 1 uur kwam de politie de tent sluiten! Volgens een Brit die er al 5 jaar woont is dit een soort jaloezie vanuit Mae Hae Song, een plaats die vroeger populair was bij toeristen maar nu niet zo lekker meer loopt. Als pesterij geeft de politie daar (meer gezag) de opdracht om in Pai barren vroeg te sluiten en te beboeten. Vrij flauw allemaal maar zo kan het gaan in Thailand. De dag daarna zijn we ook weer lekker op de brommert door de omgeving gaan toeren, was weer onwijs mooi en gave heuvelachtige bochtige wegen om over te rijden (gelukkig niet al te druk met verkeer). 's avonds weer biertjes gaan drinken (nog 2 Nederlanders ontmoet die goed lam waren, 1 had een meisje in Chiang Mai ontmoet en ging 's nachts kneiterlam 130 km terugrijden op zijn brommer naar Chiang Mai, duidelijk verliefd ). Nooit meer wat van gehoord daarna  So don't drink and drive (iig geen 130 km met 762 bochten). De derde dag in Pai ben ik goed ziek geworden en eigenlijk de hele dag in een straal van 10 m van de wc gebleven (genoeg detail...). Niet veel gedaan dus helaas!!!

De dag daarna zijn we via Chiang Mai naar Chiang Rai gereisd waar we nu een paar dagen zijn. Chiang Rai is eigenlijk een soort Chiang Mai in het klein, paar tempels, wat trekking en een night bazaar. Niet een onwijs boeiend stadje en toen we 's avonds in het donker aankwamen zag het er helemaal dodgy uit. Toch weten we hier ons te vermaken met het bezoeken van tempels, een hilltribe museum (waar je eindeijk echt wat leert over hilltribes in tegenstelling tot het bezoeken van veel van die dorpjes), was erg interessant. Gister zijn we met de bus naar Mae Sai geweest, aan de grens met Myanmar (Burma). Supermooi uitzicht over Myanmar en je kunt er ook voor een dag of langer in (maar kost je wel 10 dollar en aan de overkant verkopen ze eigenlijk alleen maar toeristische troep, je ziet niet het echte myanmar). Hebben we maar niet gedaan. De grens is wel een apart schouwspel, met jongens uit Myanmar die half illegaal over hekken klimmen, pakjes in Myanmar ophalen en in Thailand over een hek gooien (onder toeziend oog van Thaise soldaten met glimmende M16s). Vrij weird! Ook veel bedelende kinderen uit Myanmar, je ziet aan de mensen die vanaf daar de grens oversteken dat ze een stuk armer zijn dan de Thai.

Morgen reizen we door naar Chiang Khong om dan de grens over te steken met Laos en aan de Gibbon Experience te beginnen. waar we natuurlijk superveel zin in hebben!! Dus de volgende update komt uit Laos! Sabaidee!